صرف نظر از روشی كه برای خارج كردن و استخراج موم به كار می رود موم زمانی كه سریعا سرد می شود به شكل جامد در می آید. با صرف نظر از سیستم مورد استفاده، موم بهبود یافته كاملا خالص نبوده و شامل مقادیر زیادی آب و سایر ناخالصی ها می باشد.
جهت به دست آوردن خالص ترین و مرغوب ترین كیفیت، موم مخلوط باید در طول مرحله ظرف كمی گرم نگه داشته شود. این عمل توسط یك تانكر ظرف به ظرف كنی گرمایی انجام می شود. كه ساده ترین آن یك سطلی است كه درون جعبه ای از خاك اره با یك پوشش كلفت قرار گرفته است. هنگامی كه موم آماده و سرد شد، قالب آماده خارج كردن از مدل است. با توجه به تفاوت های چگالی بین موم و آب، موم روی سطح آب آمده و ناخالصی ها زیر آب جمع می شوند. هنگامی كه موم سخت شد می توان آ ها را از سطح زیرین قالب شكست و جدا كرد. اگر موم سریعا سرد شود، مقادیر زیادی از چنین ناخالصی ها در داخل موم گیر می افتند در این صورت باید موم را از نو پخت. جهت پختن تفاله قالب ها یا خود قالب های موم، یك تانكر همراه با یك صندوق آب تا 80 درجه سانتیگراد گرم
می شود. ناخالصی ها با باز كردن شیرهایی كه در سطوح مختلف تانكر جاسازی شده اند فیلتر می شوند.
یك تكنیك دیگر، شامل استفاده از یك تانكر كه دارای شیرهای مختلفی در سطوح مختلف است، می باشد. دو دریچه كه 3cm از هم فاصله دارند، تقریبا در سطح آب- موم تنظیم می شوند كه موم بدون ناخالصی خارج می شود. قبل از انجام این عمل، آب باید از تانكر توسط سوراخ پایینی خارج شود تا جایی كه موم ظاهر شود. هنگامی كه به این نقطه رسید، موم پخته شده می تواند به آسانی از طریق شیر بالایی داخل سطل(سطل های پلاستیك عسل)یا گودالی كه از سطح زمین عایق شده(پلی استرن یا چوب) و توسط پتویی جهت جذب رطوبت اضافی پوشیده شده است ریخته شود. موم باقی مانده در ظرف را می توان دوباره ذوب كرد. خنك شدن موم چهل و هشت ساعت طول می كشد.