آرایش و خواص موم
موم به طور طبیعی لیپیدی بوده و شامل هیدروكربن های اشباع نشده، اسیدها یا هیدروكسی اسیدها، الكل ها، رنگدانه ها، بیشتر از همه گرده و صمغ و ذرات كوچك حشرات می باشد.
در دمای معمولی موم حالت جامد دارد ولی وقتی درجه حرارت به 18 درجه سانتیگراد كاهش می یابد، به سرعت حالت تردد و شكننده به خود می گیرد و در دمای 35 تا 40 درجه سانتیگراد سریع نرم و انعطاف پذیر می شود. چگالی آن حدود 95، 5 و نقطه ذوبش 65 درجه می باشد. رنگ موم با گذشت زمان تغییر می یابد. به عنوان مثال موم بكر سفید است ولی به تدریج هرچه از عمر آن می گذرد تیره تر شده و در نهایت سیاه می شود.
فرایند رنگ بندی به سبب حضور مواد خارجی در شانهای عسل می باشد.
تجمع رنگدانه ها در موم معمولا سایه ای از زرد، نارنجی و قرمز مایل به قهوه های به آن می دهد. این تفاوت رنگ بندی در ارتباط با كیفیت موم اهمیت خاصی ندارد. بنابراین هر گونه تلاشی جهت سفید كردن موم(اسید سولفوریك، پركسید هیدرو‍‍ژن)همانطور كه در گذشته توصیه می شد نه تنها بی مورد است بلكه امروزه آن را خطرناك دانسته و باید ممنوع شود.
............................
سایز سلول
در شان های عسلی كه به طور طبیعی ساخته می شوند، ابعاد سلول ها و متعاقبا تعداد تعداد آن ها در هر2 dm از هر نژادی دیگر تنوع بسیار دارد. میانگین ابعاد سلول های ساخته شده توسط نژاد زنبورهای اروپایی بین mm 5.13 (Apis Melliffera lingusta) و mm 5،5 (Aois mellifera carnica) می باشد.
melliffera Apis melliffera ، در مقایسه یا دو نژاد lingusta 875 و carnica 760 با میانگین سایزی mm 5.37 كه در هر2 dm را همانطور كه قبلا می دانیم، بهترین عدد برای زنبورها با mm 5.37 سلول است پذیرا می باشد.
تعداد واقعی سلول ها در هر 2 dm اندكی نسبت به مدل مومی ساخته شده فرق می كند. زنبورها به آسانی تنوع در سایز را با توجه به محدودیت های مشخص می پذیرند. اگر آنها خیلی كوچك باشند طرد می شوند و اگر خیلی بزرگ باشند احتمالا حشره نر برجسته ای خواهند شد.
.................................
ساخت موم
مهمترین مواد مورد نیاز جهت ترشح موم عبارتند از:
● حضور زنبور عسل  بر اساسROECH زنبورها باید 12 تا 18 روزه باشند ولی ول لیندایور معتقد است زنبورها باید جوانتر باشند.
● باید دمای پیرامون 33 تا 36 درجه سانتیگراد در اطراف زنبورهای موم ساز باشد.
● یك ذخیره غذای رها شده: عسل روان غلیظ به ساخت شان ها كمك می كند.
یك فصل پر محصول ترشح موم را تحریك می كند در حالی كه در طی دوران سخت به كلی این ترشح متوقف می شود. در هر صورت زنبورها می توانند عسل و سلول های نوزاد خود را حتی در صورت عدم وجود عسل روان قابل دسترس بسازند البته با موم موجود در شان ها.
دو دلیل بسیار مهم جهت معرفی چهارچوب ها در ساخت موم وجود دارد.
1. جایگزینی سالانه تعدادی از چهارچوب ها ادامه سلامت كنونی را تامین می كند.
2. چهار چوب های قدیمی یك محیط مناسب جهت تولید مثل بیماری هایی هستند كه قارچ ها و هاگ ها باعث آن ها هستند.
3. جایگزینی چهار چوب ها با موم پایه ای همچنین باعث كاهش خروج دسته جمعی زنبوران می شود. همگامی كه زنبورهای پرستار از لاورهای جوان كمتری پرستاری می كنند، چربی ذخیره می كنند و اگر چهارچوب جدیدی برای كار وجود نداشته باشد باعث تحریك دسته جمعی در زنبورها می شود.
.............................................
در شرایط عملی هر كندو باید 3 چهار چوب پایه از نوزاد دریافت كند كه برابر با یك چهارچوب كامل است .