الفبایی‌ را كه‌ ایرانیان‌ در عهد باستان‌ به‌ كار بردند ،خط‌ میخی‌ نام‌ نهاده‌اند .این‌ نامگذاری‌ از آن‌ جهت‌ بوده‌ است‌ كه‌ برای‌ نوشتن‌ آن‌ ازمیلة‌ آهنی‌ كوچك‌ یا چوبی‌ شبیه‌ به‌ میخ‌ ،استفاده‌ می‌ كردند و خطهایی‌ كه‌ باآن‌ بر لوحه‌های‌ گلی‌ نقش‌می‌كردند ، شبیه‌ به‌ میخ‌ بود. این‌ خط‌ كه‌ می‌ توان‌ آن‌ را به‌ خط‌ «هجایی‌ » نامید ،دارای‌ سی‌ وشش‌ حرف‌ «هجا» بود كه‌ از چپ‌ به‌ راست‌ نوشته‌ می‌شد .تمام‌ سنگ‌ نوشته‌های‌ بازمانده‌ از عصر هخامنشی‌ به‌ این‌ خط‌ است‌